Η Μάνθα Ζαρμακούπη Αρχιτέκτονας (ΕΜΠ), Ιστορικός Αρχιτεκτονικής (Harvard), Αρχαιολόγος (Oxford) και αναπληρώτρια Καθηγήτρια Τέχνης και Αρχαιολογίας στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου μας μιλάει για το πώς δημιουργήθηκε η έκθεση «Μια Αρχαιολογία της Αναπηρίας» που φιλοξείται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης μέχρι τις 15 Ιουνίου 2024.
Κάνουμε ένα μικρό ταξίδι στο αρχαίο παρελθόν και μαθαίνουμε ότι η αναπηρία στην αρχαιότητα υπήρχε και ήταν ορατή, μπορεί να μην είχαν τη συμπερίληψη κατά νου οι αρχαίοι μα δεν απέκλειαν τους ανάπηρους, υπήρχε ορατότητα όπως και επιδόματα.
Στεκόμαστε για λίγο πάνω στη ράμπα που συνέδεε την αρχαία Αγορά με την Ακρόπολη και παρατηρούμε όπως ο Παυσανίας ότι όλοι είχανε πρόσβαση στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Πατάμε ακόμα και στην τσιμεντένια διαδρομή που όμως κάνει την Ακρόπολη ακόμα πιο προσβάσιμη.
Μιλάμε ακόμα για τη νοηματική γλώσσα και το πώς εξαιτίας της έκθεσης «Μια Αρχαιολογία της Αναπηρίας» δημιουργήθηκαν νέα νοήματα για ιστορικούς χαρακτήρες στην ελληνική νοηματική γλώσσα, ώστε να συμπεριλαμβάνονται και οι ανάπηροι συμπολίτες μας στην ανάγνωση της ιστορίας τους.
Τι είναι η Βιομηχανική Αρχαιολογία; Η ιστορικός Μαρία Μαυροειδή και από τις πρώτες βιομηχανικές αρχαιολόγους στην Ελλάδα μιλάει για τον παράξενο και υβριδικό όρο...
«Ακόμα και στα πιο συμβατικά μου δεν ήμουν και πολύ συμβατική. Τώρα έχω ελευθερωθεί σαφέστατα πολύ παραπάνω»: Η Τάμτα στην καλύτερη και πιο απελευθερωμένη...
Κάνουν μια αναδρομή από τη Συνθήκη της Μπολόνια, τα χρόνια της Καραντίνας, το support art workers, τη δημιουργία του μητρώου καλλιτεχνών και τη σύσταση...