Η Μαριάννα Κάλμπαρη μιλάει στον Στέλιο Παρρή για τις «Ικέτιδες» που σκηνοθετεί στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, τον μύθο των Δαναΐδων και φυσικά το Θέατρο Τέχνης Κάρολου Κουν, ως η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τα ηνία του.
Αναλύει τον μύθο, το έργο και τις προεκτάσεις του στο σήμερα. Τα ερωτήματα, τα διλήμματα και τα διακυβεύματα των Ικέτιδων, για τις αρχές της αθηναϊκής δημοκρατίας. Τι ήθελε να μας περάσει ο Αισχύλος:
«Δεν είναι φεμινιστής ο Αίσχυλος...», λέει η Μαριάννα Κάλμπαρη στο Podcast. «Το έργο μιλάει για τα κορίτσια που προσπαθούν να αποφύγουν τη μοίρα τους, που η μοίρα τους είναι ο γάμος. Μιλάει για τη σεξουαλικότητα των κοριτσιών και για το πώς ελέγχεται αυτή.»
«Οι Ικέτιδες είναι έργο που το επέλεξα, γιατί πιστεύω ότι σήμερα με τον τρόπο που αλλάζει η κοινωνία φωτίζεται με έναν άλλο τρόπο που αξίζει πολύ τον κόπο να τον δούμε.
...Το έργο στ' αλήθεια μιλάει για το γιατί: ό,τι υπάρχει και σήμερα στην κοινωνία, κι ας αλλάζει... είναι πολύ βαθιές οι ρίζες του τρόπου που σκεφτόμαστε και της σεξουαλικότητάς μας, του τρόπου που εντοπίζουμε τη σεξουαλικότητά μας, τα ταμπού και τα στερεότυπα που υπάρχουν, από κάπου ξεκινάνε, δεν φυτρώνουν ξαφνικά. Ξεκινάνε από τόσο μακριά...
«Σπουδαία ζητήματα θέτει το έργο μέσα από τον ποιητικό δρόμο: ανοίγει μία τεράστια συζήτηση μέσα από τις αρχές της δημοκρατίας, της μετανάστευσης, της προσφυγιάς, του τι σημαίνει γυναίκα και γιατί υπάρχει αυτή η προαιώνια πάλη των φύλων.»
Για το ΜeToo η Μαριάννα Κάλμπαρη αναφέρει: «Είμαι ακτιβίστρια, με αφορά. Η γενιά η δική μου μεγάλωσε παίρνοντας δεδομένα κάποια πράγματα, η κοινωνία έβαζε ζητήματα, δεν αναρωτιόμασταν, έτσι είναι. Ξαφνικά είχαμε την τύχη να γυρίσει ο διακόπτης στο κεφάλι μας. Σοκ ευχάριστο το MeToo. Πάρα πολλά δεν τα έβλεπα, είναι πολύ εύκολο να μην αναρωτιέσαι, όταν μαθαίνεις καλά το σύστημα, από πολύ μικρή ηλικία, πώς λειτουργεί, ποια πρέπει να είναι η θέση σου, ποια πρέπει να είναι η πορεία σου, ο ρόλος στο κοινωνικό σύστημα».
Μιλάει για το νέο Μουσείο Καρόλου Κουν στην Πλάκα, έναν χώρος που θα στεγάσει όλη την κληρονομιά του Κουν ενώ για το Θέατρο Τέχνης μοιράζεται η Μαριάννα Κάλμπαρη στο podcast:
«Τα πράγματα είναι στην κόψη, το Θέατρο Τέχνης υπάρχει από θαύμα, γιατί δεν γίνεται να πορεύεσαι με αυτό τον τρόπο σε ένα τοπίο που γίνεται όλο και πιο ανταγωνιστικό με εμπορικούς όρους... To Θέατρο Τέχνης πρέπει να είναι σταθερή αναφορά στο νεότερο ελληνικό πολιτισμό».
Ο Χάρης Βασιλάκος μιλάει για το νέο του βιβλίο την «Omertà –Ο νόμος της σιωπής». Ένα βιβλίο που δεν πρέπει με τίποτα να κάνεις...
Κάνουν μια αναδρομή από τη Συνθήκη της Μπολόνια, τα χρόνια της Καραντίνας, το support art workers, τη δημιουργία του μητρώου καλλιτεχνών και τη σύσταση...
«Ακόμα και στα πιο συμβατικά μου δεν ήμουν και πολύ συμβατική. Τώρα έχω ελευθερωθεί σαφέστατα πολύ παραπάνω»: Η Τάμτα στην καλύτερη και πιο απελευθερωμένη...